بیانیه به مناسبت روز سیزدهم آبان و روز دانش آموز

بسم الله الرحمن الرحیم

سیزده آبان؛ روز دانش‌آموز، روز ایستادگی در برابر استکبار و فریاد مظلومیت کودکان میناب

سیزدهم آبان، در تاریخ ملت ایران، تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ روز یادآوری ایستادگی در برابر سلطه‌طلبی، روز پاسداشت آگاهی و شجاعت و فرصتی برای تجدید پیمان با آرمان استقلال، آزادی و عدالت است.

فرارسیدن روز دانش‌آموز را به تمامی دانش‌آموزان عزیز ایران، آینده‌سازان این سرزمین، تبریک می‌گویم؛ نسلی که امید، دانایی و اراده‌اش می‌تواند فردایی روشن‌تر برای ایران رقم بزند.

اما امسال، سخن گفتن از روز دانش‌آموز بدون یادآوری دانش‌آموزان شهید مدرسه شجره طیبه میناب، ممکن نیست؛ کودکانی که باید پشت نیمکت‌های مدرسه می‌نشستند، درس می‌خواندند، می‌خندیدند و برای آینده خود رؤیا می‌ساختند؛ اما در پی حمله‌ای مرگبار، جان خود را از دست دادند.

کدام منطق انسانی می‌تواند حمله به مدرسه و جان گرفتن کودکان بی‌گناه را توجیه کند؟ کدام ادعای دفاع از حقوق بشر با خاموش شدن صدای دانش‌آموزانی که تنها سلاحشان کتاب و قلم بود، سازگار است؟

مسئولیت این جنایت متوجه آمریکا و عاملان و آمران حمله است؛ کشوری که همواره از حقوق بشر و حمایت از کودکان سخن گفته، اما در برابر چنین فاجعه‌ای باید پاسخ‌گوی نقش و مسئولیت خود باشد. هیچ قدرتی، هیچ مصلحت سیاسی و هیچ توجیه نظامی نمی‌تواند جان کودکان را بی‌ارزش جلوه دهد یا حقایق یک جنایت را از حافظه تاریخ پاک کند.

آمریکا باید بداند که خون کودکان بی‌گناه با بیانیه‌های سیاسی و شعارهای حقوق بشری فراموش نمی‌شود. نام دانش‌آموزان میناب در حافظه مردم ایران باقی خواهد ماند و مطالبه حقیقت، عدالت و پاسخ‌گویی درباره این فاجعه خاموش نخواهد شد.

سیزدهم آبان، روز دانش‌آموز و روز مبارزه با استکبار جهانی، امسال معنایی عمیق‌تر دارد؛ چراکه یاد کودکان شجره طیبه میناب به ما یادآوری می‌کند که استکبارستیزی فقط یک شعار تاریخی نیست، بلکه ایستادن در برابر هرگونه تجاوز، سلطه‌طلبی، بی‌عدالتی و تعرض به جان انسان‌های بی‌گناه است.

دانش‌آموز ایرانی باید بداند که آینده کشورش با علم، آگاهی، خودباوری و استقلال ساخته می‌شود؛ و جامعه‌ای که برای جان کودکان، حق آموزش و امنیت مدرسه ارزش قائل است، هرگز نباید در برابر ظلم و جنایت سکوت کند.

در پایان، ضمن تبریک روز دانش‌آموز به تمامی دانش‌آموزان عزیز کشور، یاد و خاطره دانش‌آموزان شهید مدرسه شجره طیبه میناب را گرامی می‌دارم و با خانواده‌های داغدار آنان ابراز همدردی می‌کنم.

کودکان میناب فراموش نخواهند شد؛ نیمکت‌های خالی آنان، گواهی بر مظلومیتی است که وجدان‌های بیدار جهان نباید از کنار آن بی‌تفاوت عبور کنند.

به امید روزی که هیچ مدرسه‌ای هدف حمله قرار نگیرد، هیچ کودکی قربانی جنگ نشود و هیچ مادری داغدار فرزند دانش‌آموزش نگردد.

امیرحسین ظهیری